Уайым күнделікті өміріміздің бір бөлігіне айналуы оңай: болашақ, денсаулық, қаржы, қарым-қатынас туралы алаңдаулар... Кейде алаңдаушылық – қалыпты жағдай сияқты. Бірақ Құдай бізге басқа жол ұсынады. Ол тыныштықты ұсынады. Осы сабақта біз Құдай Сөзі шаршаған жүрекке жұбаныш пен жауап беретінін көреміз.

Уайым – біз көтеруге міндетті емес ауыр жүк
Қоршаған әлем бізге уайымдауға көптеген себептер ұсынады. Бірақ Құдай біздің жүрегіміз тұрақты күйзеліс үшін жаратылмағанын біледі. Иса айтады:
Жохан 10:10
«...Мен олардың өмірі мол болсын деп келдім.»
Мол өмір – қиындықтардың жоқтығы емес, сол қиындықтардың ортасындағы ішкі тыныштық. Біз жалғыз емеспіз. Құдай жанымызда. Ол бізді төмен тартып тұрған жүкті тастауымызды қалайды.
Торғайлар мен лалагүлдерге қараңыздар
Лұқа 12:22–28 – Иса тіпті құстар мен гүлдерге де Құдай қамқор екенін еске салады, ал бізге тіпті одан да артық.
Ол айтады: «Жаның үшін не жейсің деп уайымдама... Торғайларға қараңдар... Лалагүлдерге қараңдар...»
Түсіндіру: Иса жай ғана «уайымдама» деп тұрған жоқ, «Құдайға сеніңдер» дейді. Ол біздің қажеттілігімізді біледі. Ол Өзінің сүйіспеншілігін біз үшін Ұлын жіберу арқылы дәлелдеді.
Қолдану: уайым келген сайын, Құдай бұрын қалай қамқор болғанын есіңе ал. Ол қазір де қамқор болады.
Құдай Патшалығын іздеңдер
Лұқа 12:29–31
«Құдай Патшалығын іздеңдер, сонда осының бәрі сендерге беріледі.»
Түсіндіру: «Құдай Патшалығы» – бұл Құдай құндылықтарын бірінші орынға қою: сүйіспеншілік, сенім, шындық, кешірім.
Қолдану: уайым азаяды, егер назарымыз мәселеде емес, Құдайда болса. Жайлылық үшін емес, Оның еркі үшін өмір сүргенде – тыныштық өзінен-өзі келеді.келеді.
Қайда қазынаң – сонда жүрегің
Лұқа 12:32–34
«Әкелерің сендерге Патшалық бергісі келеді... Қазына қайда болса, жүрек те сонда болады.»
Түсіндіру: қорқыныштарымыз көбіне біз үшін бағалы нәрсені жоғалтып алудан туады.
Қолдану: егер біздің қазынамыз – көктегі, Құдай уәделерінде болса – онда жердегі ешнәрсе тыныштығымызды бұза алмайды.

Светлана көп уақыт тұрақсыз жұмысқа байланысты уайымдады. Ол дұға етті, бірақ уайым кетпеді. Бір күні ол күн сайын Құдайға бар болғаны үшін алғыс айтуды бастады. Бірнеше аптадан кейін жүрегінде тыныштық пайда болды. Мәселелер шешілмесе де – өзі тынышталды. Ол сенуді таңдады.

Құдай біздің үнемі күйзелісте өмір сүргенімізді қаламайды. Ол бізді сенімге, тыныштыққа шақырады. Ол уәде етеді: «Қорықпа, кішкентай отар! Себебі Әкең сендерге Патшалық бергісі келеді...»

Жаратқан Ие, жүрегімді мазалайтынның бәрін Сен білесің. Маған Саған толық сенуді үйрет. Сенің мен үшін қамқор екеніңді еске сал. Сенің Патшалығыңды іздеп, жүрегімде тыныштықпен өмір сүруге үйрет. Аумин.

Лұқа 12:22–34 үш рет оқы.
Жаз:
– Қазір не нәрсе сені уайымдатып жүр?
– Осы үзіндіде Құдай саған не дейді?
– Бүгін Құдайға сенімді қалай көрсетесің?